March 14th, 2026 | Written by Afra de Boer Photography by Ilse Paulussen
Afra de Boer is a mountain bike coach, bicycle mechanic, and content creator based in Schoorl, The Netherlands. She runs clinics, works in a local bike shop, and shares her adventures through her platform Aaf on Wheels. As Bivo expands our reach into Europe we're excited to talk to locals like Afra about the bike culture in the Netherlands and what an area like Schoorl Dunes means to the people who ride there.
De Nederlandse versie van dit verhaal vindt u hieronder.
Afra de Boer is a mountain bike coach, bicycle mechanic, and content creator based in Schoorl, The Netherlands. She runs clinics, works in a local bike shop, and shares her adventures through her platform Aaf on Wheels. As Bivo expands our reach into Europe we're excited to talk to locals like Afra about the bike culture in the Netherlands and what an area like Schoorl Dunes means to the people who ride there.
De Nederlandse versie van dit verhaal vindt u hieronder.
Anyone who has ever mountain biked through the Schoorl Dunes feels it immediately: this place does something to you. The landscape is wild and open, yet at the same time calming. High dunes, dense pine forests, open sandy plains, and winding trails constantly alternate. With more than fifty metres of elevation difference, this is the highest dune area in the Netherlands. You ride through a landscape that is always changing, with wide views toward the sea and quiet forest sections where you can completely lose yourself in the moment.
For me, the Schoorl Dunes are much more than a beautiful nature reserve. They form the heart of my work and my passion. This is where I ride myself, where I coach, and where I help others step onto a mountain bike with more confidence and enjoyment. Not because it is always easy here, but precisely because this area invites you to grow, both as a rider and as a person.
Over the years, the Schoorl Dunes have become the backdrop to a large part of my life. This is where I see people change on their bikes. Not by going faster, but by letting go.
Anyone who has ever mountain biked through the Schoorl Dunes feels it immediately: this place does something to you. The landscape is wild and open, yet at the same time calming. High dunes, dense pine forests, open sandy plains, and winding trails constantly alternate. With more than fifty metres of elevation difference, this is the highest dune area in the Netherlands. You ride through a landscape that is always changing, with wide views toward the sea and quiet forest sections where you can completely lose yourself in the moment.
For me, the Schoorl Dunes are much more than a beautiful nature reserve. They form the heart of my work and my passion. This is where I ride myself, where I coach, and where I help others step onto a mountain bike with more confidence and enjoyment. Not because it is always easy here, but precisely because this area invites you to grow, both as a rider and as a person.
Over the years, the Schoorl Dunes have become the backdrop to a large part of my life. This is where I see people change on their bikes. Not by going faster, but by letting go.
The Schoorl mountain bike trail consists of narrow singletracks winding through forest and dunes. These are combined with short but punchy climbs, fast descents, and surprisingly technical sections. Sand always plays a leading role. Sometimes it is firm and fast, sometimes loose and tricky. Riding in sand quickly teaches you that forcing things does not work. Relaxation is essential. Looking ahead, letting your body move with the bike, and holding the handlebars lightly, like holding a small bird you do not want to squeeze, make all the difference.
The mountain bike area consists of three loops that together form one route, each with its own character.
The Schoorl mountain bike trail consists of narrow singletracks winding through forest and dunes. These are combined with short but punchy climbs, fast descents, and surprisingly technical sections. Sand always plays a leading role. Sometimes it is firm and fast, sometimes loose and tricky. Riding in sand quickly teaches you that forcing things does not work. Relaxation is essential. Looking ahead, letting your body move with the bike, and holding the handlebars lightly, like holding a small bird you do not want to squeeze, make all the difference.
The mountain bike area consists of three loops that together form one route, each with its own character.
The South Loop, marked in purple, feels like a friendly introduction. It is clear, flowy, and forgiving. Where the trail becomes more challenging, clear alternatives are provided. I often start here with people who are riding off-road for the first time or who are still searching for confidence. This loop is perfect for working on body position, looking where you want to go, and relaxed steering.
The Middle Loop is my favourite to coach on. This is where everything comes together. The climbs become tougher, the corners sharper, and the sand demands more attention. This is the loop where people often say, “Oh, that suddenly felt right.” Not because it is easy, but because everything clicks.
The North Loop is rougher and more technical. It requires more focus, more fitness, and better timing. I like to ride this loop with people who already have some experience and want to challenge themselves. Even experienced riders continue to learn here.
Together, the loops add up to about twenty-eight kilometres, but more important than the distance is how they feel. No ride is ever the same due to the influence of weather and changing trail conditions.
The South Loop, marked in purple, feels like a friendly introduction. It is clear, flowy, and forgiving. Where the trail becomes more challenging, clear alternatives are provided. I often start here with people who are riding off-road for the first time or who are still searching for confidence. This loop is perfect for working on body position, looking where you want to go, and relaxed steering.
The Middle Loop is my favourite to coach on. This is where everything comes together. The climbs become tougher, the corners sharper, and the sand demands more attention. This is the loop where people often say, “Oh, that suddenly felt right.” Not because it is easy, but because everything clicks.
The North Loop is rougher and more technical. It requires more focus, more fitness, and better timing. I like to ride this loop with people who already have some experience and want to challenge themselves. Even experienced riders continue to learn here.
Together, the loops add up to about twenty-eight kilometres, but more important than the distance is how they feel. No ride is ever the same due to the influence of weather and changing trail conditions.
My coaching style is personal, enthusiastic, and tailored to who you are as a rider. I work from a passion for the bike and a strong sense of technique, always at the participant’s level and pace. We focus on basic skills such as body position, balance, cornering, and riding in sand, always combined with experiencing the trail. Small successes are essential.
I remember a woman who barely dared to descend during her first clinic. She often got off her bike and said she simply was not a daredevil. We did everything step by step, without pressure. By the end of the ride, she rode a descent she had avoided before. She looked at me and said, “I didn’t know I could do this.”
Another participant arrived with a clear fear of sand. Every loose section caused tension. We slowed down, practised, and turned fear into curiosity. At the end of the clinic, she laughed and said, “I still feel it, but now I use it.” Fear into fuel.
What touches me is not the technique itself, but what lies beneath it. Trust. The courage to try. Accepting that failing is part of the process. When someone rides more smoothly through the sand after a clinic, or sits on the bike with relaxed shoulders, I see more than progress. I see growth.
My coaching style is personal, enthusiastic, and tailored to who you are as a rider. I work from a passion for the bike and a strong sense of technique, always at the participant’s level and pace. We focus on basic skills such as body position, balance, cornering, and riding in sand, always combined with experiencing the trail. Small successes are essential.
I remember a woman who barely dared to descend during her first clinic. She often got off her bike and said she simply was not a daredevil. We did everything step by step, without pressure. By the end of the ride, she rode a descent she had avoided before. She looked at me and said, “I didn’t know I could do this.”
Another participant arrived with a clear fear of sand. Every loose section caused tension. We slowed down, practised, and turned fear into curiosity. At the end of the clinic, she laughed and said, “I still feel it, but now I use it.” Fear into fuel.
What touches me is not the technique itself, but what lies beneath it. Trust. The courage to try. Accepting that failing is part of the process. When someone rides more smoothly through the sand after a clinic, or sits on the bike with relaxed shoulders, I see more than progress. I see growth.
Aaf on Wheels did not start from a business plan. It began with riding, working on bikes in the workshop, falling, getting back up, and trying again. With a love for technique and for people. Mountain biking has taught me to be present. You cannot stay stuck in what is happening at home when you are steering through loose sand or climbing a dune. You are here. Now.
Aaf on Wheels did not start from a business plan. It began with riding, working on bikes in the workshop, falling, getting back up, and trying again. With a love for technique and for people. Mountain biking has taught me to be present. You cannot stay stuck in what is happening at home when you are steering through loose sand or climbing a dune. You are here. Now.
During my clinics, I often ask one simple question:
“Who thought about home while riding?”
The answer is almost always the same: no one.
And that might be the most beautiful thing about mountain biking in the Schoorl Dunes. It pulls you out of your head and into your body. Whether you are a beginner or have been riding for years, you keep moving. Healthy for both body and mind.
During my clinics, I often ask one simple question:
“Who thought about home while riding?”
The answer is almost always the same: no one.
And that might be the most beautiful thing about mountain biking in the Schoorl Dunes. It pulls you out of your head and into your body. Whether you are a beginner or have been riding for years, you keep moving. Healthy for both body and mind.
De Nederlandse versie van dit verhaal vindt u hieronder.
Afra de Boer is een mountainbikecoach, fietsenmaker en content creator uit Schoorl, Nederland. Ze geeft clinics, werkt in een lokale fietsenwinkel en deelt haar avonturen via haar platform Aaf on Wheels. Nu Bivo haar bereik uitbreidt naar Europa, zijn we enthousiast om met lokale mensen zoals Afra te praten over de fietscultuur in Nederland en wat een gebied als de Duinen van Schoorl betekent voor de mensen die er fietsen.
Wie ooit door de Schoorlse Duinen heeft gemountainbiket, voelt het meteen: dit gebied doet iets met je. Het landschap is ruig en open, maar tegelijk rustgevend. Hoge duinen, dichte dennenbossen, open zandvlaktes en slingerende paden wisselen elkaar continu af. Met ruim vijftig meter hoogteverschil is dit het hoogste duingebied van Nederland. Je rijdt hier door een landschap dat constant verandert, met vergezichten richting zee en stille bosstroken waar je even helemaal opgaat in het moment.l
Voor mij zijn de Schoorlse Duinen veel meer dan een mooi natuurgebied. Ze vormen het hart van mijn werk en mijn passie. Hier rijd ik zelf, hier coach ik en hier help ik anderen om met meer vertrouwen en plezier op de mountainbike te stappen. Niet omdat het hier altijd makkelijk is, maar juist omdat dit gebied je uitnodigt om te groeien, als fietser en als mens.
Inmiddels zijn de Schoorlse Duinen het decor van een groot deel van mijn leven geworden. Hier zie ik mensen veranderen op de fiets. Niet door harder te gaan, maar door los te laten.
Het mountainbikeparcours van Schoorl bestaat uit smalle singletracks die slingeren door bos en duin. Ze worden afgewisseld met korte maar pittige klimmetjes, snelle afdalingen en verrassend technische passages. Het zand speelt altijd een hoofdrol. Soms vast en snel, soms mul en verraderlijk. In het zand leer je snel dat forceren niet werkt. Ontspanning is essentieel. Vooruitkijken, je lichaam laten meebewegen en je stuur los vasthouden, alsof je een klein vogeltje vasthoudt dat je niet wilt doodknijpen, maken het verschil.
Het mountainbikegebied bestaat uit drie lussen die samen één geheel vormen, maar elk een eigen karakter hebben.
De Zuidlus, herkenbaar aan de paarse markering, voelt voor mij als een vriendelijke kennismaking. Overzichtelijk, flowy en vergevingsgezind. Waar het uitdagender wordt, zijn duidelijke alternatieven aangegeven. Hier begin ik vaak met mensen die voor het eerst offroad rijden of nog zoekende zijn naar vertrouwen. Deze lus is perfect om te werken aan houding, kijken waar je naartoe wilt en ontspannen sturen.
De Middenlus is mijn favoriet om te coachen. Hier valt alles samen. De klimmetjes worden pittiger, bochten scherper en het zand vraagt meer aandacht. Dit is de lus waar mensen vaak zeggen: “O, dit voelde ineens goed.” Niet omdat het makkelijk is, maar omdat alles qua techniek klopt.
De Noordlus is ruiger en technischer. Meer focus, meer conditie en meer timing zijn hier nodig. Deze lus rijd ik graag met mensen die ervaring hebben en zichzelf willen uitdagen. Zelfs ervaren rijders blijven hier leren.
Samen zijn de drie lussen ongeveer 28 kilometer.
Mijn manier van coachen is persoonlijk, enthousiast en afgestemd op wie jij bent als rijder. Ik werk vanuit passie voor de fiets en oog voor techniek, maar altijd op het niveau en tempo van de deelnemer. We focussen op basistechniek zoals houding, balans, bochten rijden en omgaan met zand, altijd in combinatie met trailbeleving. Kleine successen zijn daarin essentieel.
Ik herinner me een vrouw die bij haar eerste clinic nauwelijks durfde af te dalen. Ze stapte vaak af en zei dat ze gewoon geen durfal was. We deden alles stap voor stap, zonder druk. Aan het eind van de rit reed ze een afdaling die ze eerder had vermeden. Ze keek me aan en zei: “Ik wist niet dat ik dit kon.”
Een andere deelnemer kwam binnen met duidelijke angst voor zand. Elke losse strook zorgde voor spanning. We vertraagden, oefenden en draaiden angst om in nieuwsgierigheid. Aan het einde van de clinic zei ze lachend: “Ik voel het nog steeds, maar nu gebruik ik het. ‘Fear into fuel’.
Wat mij raakt, is niet de techniek zelf, maar wat eronder zit. Vertrouwen en je veilig voelen bij de coach. Durven proberen. Accepteren dat falen erbij hoort. Als iemand na een clinic soepeler door het zand rijdt of met ontspannen schouders op de fiets zit, dan zie ik meer dan vooruitgang. Dan zie ik groei.
Aaf on Wheels is niet ontstaan vanuit een businessplan. Het begon met fietsen, sleutelen in de werkplaats, vallen, opstaan en opnieuw proberen. Met een liefde voor techniek en voor mensen. Mountainbiken heeft mij geleerd om aanwezig te zijn. Je kunt niet blijven hangen in wat er thuis speelt terwijl je een technische afdaling of klim op rijdt. Je bent hier. Nu.
Tijdens mijn clinics stel ik vaak één simpele vraag:
“Wie heeft er onderweg aan thuis gedacht?”
Het antwoord is bijna altijd hetzelfde: niemand.
En misschien is dat wel het mooiste van mountainbiken in de Schoorlse Duinen. Het haalt je uit je hoofd en zet je in je lijf. Of je nu beginner bent of al jaren rijdt, je blijft in beweging. Gezond voor lichaam en geest.
De Nederlandse versie van dit verhaal vindt u hieronder.
Afra de Boer is een mountainbikecoach, fietsenmaker en content creator uit Schoorl, Nederland. Ze geeft clinics, werkt in een lokale fietsenwinkel en deelt haar avonturen via haar platform Aaf on Wheels. Nu Bivo haar bereik uitbreidt naar Europa, zijn we enthousiast om met lokale mensen zoals Afra te praten over de fietscultuur in Nederland en wat een gebied als de Duinen van Schoorl betekent voor de mensen die er fietsen.
Wie ooit door de Schoorlse Duinen heeft gemountainbiket, voelt het meteen: dit gebied doet iets met je. Het landschap is ruig en open, maar tegelijk rustgevend. Hoge duinen, dichte dennenbossen, open zandvlaktes en slingerende paden wisselen elkaar continu af. Met ruim vijftig meter hoogteverschil is dit het hoogste duingebied van Nederland. Je rijdt hier door een landschap dat constant verandert, met vergezichten richting zee en stille bosstroken waar je even helemaal opgaat in het moment.l
Voor mij zijn de Schoorlse Duinen veel meer dan een mooi natuurgebied. Ze vormen het hart van mijn werk en mijn passie. Hier rijd ik zelf, hier coach ik en hier help ik anderen om met meer vertrouwen en plezier op de mountainbike te stappen. Niet omdat het hier altijd makkelijk is, maar juist omdat dit gebied je uitnodigt om te groeien, als fietser en als mens.
Inmiddels zijn de Schoorlse Duinen het decor van een groot deel van mijn leven geworden. Hier zie ik mensen veranderen op de fiets. Niet door harder te gaan, maar door los te laten.
Het mountainbikeparcours van Schoorl bestaat uit smalle singletracks die slingeren door bos en duin. Ze worden afgewisseld met korte maar pittige klimmetjes, snelle afdalingen en verrassend technische passages. Het zand speelt altijd een hoofdrol. Soms vast en snel, soms mul en verraderlijk. In het zand leer je snel dat forceren niet werkt. Ontspanning is essentieel. Vooruitkijken, je lichaam laten meebewegen en je stuur los vasthouden, alsof je een klein vogeltje vasthoudt dat je niet wilt doodknijpen, maken het verschil.
Het mountainbikegebied bestaat uit drie lussen die samen één geheel vormen, maar elk een eigen karakter hebben.
De Zuidlus, herkenbaar aan de paarse markering, voelt voor mij als een vriendelijke kennismaking. Overzichtelijk, flowy en vergevingsgezind. Waar het uitdagender wordt, zijn duidelijke alternatieven aangegeven. Hier begin ik vaak met mensen die voor het eerst offroad rijden of nog zoekende zijn naar vertrouwen. Deze lus is perfect om te werken aan houding, kijken waar je naartoe wilt en ontspannen sturen.
De Middenlus is mijn favoriet om te coachen. Hier valt alles samen. De klimmetjes worden pittiger, bochten scherper en het zand vraagt meer aandacht. Dit is de lus waar mensen vaak zeggen: “O, dit voelde ineens goed.” Niet omdat het makkelijk is, maar omdat alles qua techniek klopt.
De Noordlus is ruiger en technischer. Meer focus, meer conditie en meer timing zijn hier nodig. Deze lus rijd ik graag met mensen die ervaring hebben en zichzelf willen uitdagen. Zelfs ervaren rijders blijven hier leren.
Samen zijn de drie lussen ongeveer 28 kilometer.
Mijn manier van coachen is persoonlijk, enthousiast en afgestemd op wie jij bent als rijder. Ik werk vanuit passie voor de fiets en oog voor techniek, maar altijd op het niveau en tempo van de deelnemer. We focussen op basistechniek zoals houding, balans, bochten rijden en omgaan met zand, altijd in combinatie met trailbeleving. Kleine successen zijn daarin essentieel.
Ik herinner me een vrouw die bij haar eerste clinic nauwelijks durfde af te dalen. Ze stapte vaak af en zei dat ze gewoon geen durfal was. We deden alles stap voor stap, zonder druk. Aan het eind van de rit reed ze een afdaling die ze eerder had vermeden. Ze keek me aan en zei: “Ik wist niet dat ik dit kon.”
Een andere deelnemer kwam binnen met duidelijke angst voor zand. Elke losse strook zorgde voor spanning. We vertraagden, oefenden en draaiden angst om in nieuwsgierigheid. Aan het einde van de clinic zei ze lachend: “Ik voel het nog steeds, maar nu gebruik ik het. ‘Fear into fuel’.
Wat mij raakt, is niet de techniek zelf, maar wat eronder zit. Vertrouwen en je veilig voelen bij de coach. Durven proberen. Accepteren dat falen erbij hoort. Als iemand na een clinic soepeler door het zand rijdt of met ontspannen schouders op de fiets zit, dan zie ik meer dan vooruitgang. Dan zie ik groei.
Aaf on Wheels is niet ontstaan vanuit een businessplan. Het begon met fietsen, sleutelen in de werkplaats, vallen, opstaan en opnieuw proberen. Met een liefde voor techniek en voor mensen. Mountainbiken heeft mij geleerd om aanwezig te zijn. Je kunt niet blijven hangen in wat er thuis speelt terwijl je een technische afdaling of klim op rijdt. Je bent hier. Nu.
Tijdens mijn clinics stel ik vaak één simpele vraag:
“Wie heeft er onderweg aan thuis gedacht?”
Het antwoord is bijna altijd hetzelfde: niemand.
En misschien is dat wel het mooiste van mountainbiken in de Schoorlse Duinen. Het haalt je uit je hoofd en zet je in je lijf. Of je nu beginner bent of al jaren rijdt, je blijft in beweging. Gezond voor lichaam en geest.
Leave a comment (all fields required)